Een tas van Hermès, en vooral de Birkin of de Kelly, is niet voor iedereen weggelegd. Naast het feit dat je er een flink bedrag aan kwijt bent, moet je ook het nodige geduld kunnen opbrengen. Er zijn namelijk lange wachtlijsten, zonder garantie dat je zo’n tas ook daadwerkelijk kunt bemachtigen.
Sherine Orient dacht hier handig op in te spelen en bracht tassen op de markt die leken op de tassen van Hermès. Op deze tassen plaatste zij de volgende teksten: “En attendant mon Birkin” [“In afwachting van mijn Birkin”] en “Mon Hermès est à la maison” [“Mijn Hermès is thuis”].
Hoewel de teksten opgevat zouden kunnen worden als humoristisch, kon Hermès er niet om lachen en maakte zij bezwaar tegen dit gebruik. Sherine Orient weigerde te stoppen. Dit “grapje” kwam haar uiteindelijk duur te staan.