Η πρόσφατη απόφαση του Εφετείου Κύπρου στην Πολιτική Έφεση αρ. 273/2019, ημερομηνίας 8 Ιουλίου 2026, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθότι πραγματεύεται, μεταξύ άλλων, την έκταση της ευθύνης εγγυητή στο πλαίσιο τραπεζικής χρηματοδότησης, τη φύση της συνεχούς εγγύησης και την εφαρμογή των προστατευτικών διατάξεων του περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμου του 2003, Ν.197(Ι)/2003.
Η υπόθεση αφορούσε προσωπική εγγύηση μέχρι ποσού των 20.000.000, εκατομμυρίων δολαρίων Αμερικής. Η επίδικη απαίτηση αφορούσε υποχρεώσεις του πρωτοφειλέτη προς την Τράπεζα, οι οποίες προέκυψαν από τρεις εγγυητικές επιστολές που είχαν εκδοθεί από την Τράπεζα προς όφελος μιας εταιρείας.
Βασικό ζήτημα της έφεσης αποτέλεσε κατά πόσον το εγγυητήριο έγγραφο αφορούσε αποκλειστικά συγκεκριμένη βραχυπρόθεσμη πιστωτική διευκόλυνση ύψους 10.500.000 εκατομμυρίων δολαρίων Αμερικής ή κατά πόσον συνιστούσε συνεχή εγγύηση, καλύπτουσα τις υφιστάμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις του πρωτοφειλέτη προς την Τράπεζα