Η Κύπρος έχει διαχρονικά προσελκύσει σημαντικές ξένες επενδύσεις λόγω της στρατηγικής γεωγραφικής της θέσης, του επιχειρηματικού της περιβάλλοντος και του διεθνούς προσανατολισμού της. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, οι παγκόσμιες οικονομικές εξελίξεις, οι ανησυχίες σχετικά με την προσιτότητα της στέγασης και την ιδιοκτησία ακινήτων από αλλοδαπούς, έχουν ενισχύσει τη συζήτηση αναφορικά με τη ρύθμιση των άμεσων ξένων επενδύσεων, ιδίως στον τομέα των ακινήτων.
Σε αυτό το πλαίσιο, έχουν κατατεθεί διάφορες προτάσεις νόμου οι οποίες αποσκοπούν στον περιορισμό και στην αυστηρότερη ρύθμιση της απόκτησης ακίνητης ιδιοκτησίας από υπηκόους τρίτων χωρών και από οντότητες που ελέγχονται από αλλοδαπούς.
Οι προτάσεις αυτές εγείρουν ένα σημαντικό ζήτημα: πρέπει η Κύπρος να συνεχίσει να επιδιώκει την προσέλκυση ξένων επενδύσεων μέσω μιας προσέγγισης ανοικτής αγοράς ή πρέπει να κινηθεί προς ένα πιο περιοριστικό πλαίσιο όσον αφορά την απόκτηση ακίνητης ιδιοκτησίας από υπηκόους τρίτων χωρών, με στόχο την