Korona virüs salgını sağlık
alanında olduğu kadar ekonomik anlamda da küresel
bir tehdit olarak varlığını
sürdürmektedir.1 Salgının ekonomik
anlamda olumsuz etkilerinin azaltılabilmesi için esnek
çalışma biçimlerinden biri olan uzaktan
çalışma uygulamaları giderek
yaygınlaşmaktadır. Uluslararası
Çalışma Örgütü de (ILO)
yayımladığı rehberler ve sunduğu
görüşlerinde, özellikle dijitalleşme ve
mobilizasyon bağlamında uzaktan
çalışmanın
yaygınlaştırılması gerektiğini
belirtmektedir.2
“Uzaktan çalışma” 4857
sayılı İş Kanunu'nda (Kanun) 2016
yılında yapılan değişikliklerle yasal
dayanağa kavuşturulmuştur. Salgın ile
mücadele kapsamında işverenler işin
niteliği gereği uzaktan çalışma
yapabilecek personellerini evlerinden çalışmaya
teşvik etmiştir.3 Dolayısıyla bu
düzenleme salgın sonrasında çok daha fazla
uygulama alanı bulmuştur.
