Η
διαδικασία
της
διαμεσολάβησης
μπορεί να
χαρακτηριστεί
ως μια
ευέλικτη
εκούσια
διαδικασία,
εκτός
Δικαστηρίου,
κατά την
οποία ένα
ανεξάρτητο
άτομο, ο
διαμεσολαβητής,
παρέχει
ενεργά την
βοήθεια
του στα
διαφωνούντα
μέρη έτσι
ώστε να
εργαστούν
με σκοπό την
επίτευξη
μιας
συμφωνίας
για
σκοπούς
επίλυσης
της μεταξύ
τους
διαφοράς.
I.
Νομοθετικό
πλαίσιο της
διαδικασίας
διαμεσολάβησης
στην Κύπρο
Παρά το
γεγονός
ότι η
δικαστική
οδός
αποτελεί
το πλέον
διαδεδομένο
μέσο
επίλυσης
διαφορών
στην Κύπρο,
τόσο με τη
θέσπιση του
περί
Ορισμένων
Θεμάτων
Διαμεσολάβησης
σε Αστικές
Διαφορές
Νόμου του 2012
(Ν. 159(Ι)/2012), εντός
του
πεδίου
εφαρμογής
του
οποίου
εμπίπτει
κάθε
αστικής
φύσεως
διαφορά,
συμπεριλαμβανομένων
και των
εργατικών
διαφορών,
όσο και με
την πρόσφατη
θέσπιση
του περί
Διαμεσολάβησης
σε
Οικογενειακές
Διαφορές
Νόμου του 2019
(Ν.62(Ι)/2019)
αναφορικά
με
οικογενειακές
διαφορές,