Κάθε
πρόσωπο το
οποίο
αποβιώνει
συνεπεία
αδικοπραξίας
νομιμοποιείται
να αξιώσει
αποζημιώσεις
από το θύτη. Η
επιδίκαση
αποζημιώσεων
προϋποθέτει
φυσικά την
ύπαρξη
ευθύνης η
οποία
προέρχεται
μέσα από μια ή
περισσότερες
αιτίες
αναγνωρισμένες
από το νόμο.
Αναμφίβολα
η
συνηθέστερη
αδικοπραξία
είναι
αυτής της
αμέλειας η
οποία
ορίζεται,
μεταξύ
άλλων, ως η
τέλεση
πράξης την
οποία υπό
τις
περιστάσεις
δεν θα
τελούσε
λογικό
συνετό
πρόσωπο ή η
παράλειψη
τέλεσης
πράξης την
οποία υπό
τις
περιστάσεις
τέτοιο
πρόσωπο θα
τελούσε
(Άρθρο 51 του
περί Αστικών
Αδικημάτων
Νόμου Κεφ. 148).
Το παρόν
ασχολείται
συγκεκριμένα
με
θανατηφόρα
ατυχήματα,
είτε αυτά
είναι
εργατικά
είτε
τροχαία και
αναλύει
συνοπτικά
τις γενικές
αρχές της
κυπριακής
νομολογίας
που
διέπουν τα
συγκεκριμένα
ζητήματα ως
επίσης και
τις
κυριότερες
πρόνοιες
της
σχετικής
επί του
θέματος
Νομοθεσίας.