Μέσω του
περί
Πτώχευσης
Νόμος (ΚΕΦ.5)
(στο εξής ο
«Νόμος»),
δίδεται το
δικαίωμα
σε πιστωτή
να προβεί,
μέσω της
ενδεδειγμένης
από τον Νόμο
διαδικασία,
σε κήρυξη
του
οφειλέτη
ως
πτωχεύσας
και έτσι να
εξασφάλιση
με αυτόν τον
τρόπο την
οφειλή.
Πιο
συγκεκριμένα,
σύμφωνα με
το άρθρο 5(1)
του Νόμου,
πιστωτές
έχουν
δικαίωμα να
προσέλθουν
στο
Δικαστήριο
και κατόπιν
υποβολής
αίτησης
πτώχευσης,
να κηρυχθεί
ο χρεώστης
(φυσικό
πρόσωπο) σε
πτώχευση με
την έκδοση
διατάγματος,
όποτε η
περιουσία
του
οφειλέτη
θα
ανατεθεί
στη φύλαξη
του
επίσημου
παραλήπτη, ο
οποίος θα
διαχειριστεί
των
οικονομικών
υποθέσεων
του μέχρι την
κατανομή των
οφειλόμενων
μεταξύ των
πιστωτών.
Περαιτέρω,
στο άρθρο 3
του Νόμου
καθορίζονται
οι πράξεις
των
οφειλετών
συνιστούν
πράξη
πτώχευσης
για να
ενεργοποιηθεί
το δικαίωμα
υποβολής
αίτησης
πτώχευσης,
ως εξής:
